«فقط تبلیغکننده بودم و مالکیتی در سایتها نداشتم.» این خلاصه دفاع امیر تتلو در برابر یکی از اتهامهایش بود؛ اتهامی که در میان خبرهای پرسروصدای پرونده او کمتر دیده شد. به گزارش ایران اینترنشنال به نقل از مرکز رسانه قوه قضاییه، «دایر کردن سایت شرطبندی و ترویج قمار» یکی از بندهای کیفرخواست امیرحسین مقصودلو بود.
پروندههای قضایی او گستردهاند و بخش مهم و جنجالیشان به شرطبندی ربطی ندارد. این گزارش فقط بخش مرتبط با سایتهای شرطبندی را جدا میکند و برای روشن شدن تصویر، به بقیه پروندهها کوتاه اشاره میکند.
سه پرونده و جای اتهام شرطبندی در هر کدام

| پرونده | مرجع | ارتباط با شرطبندی | آخرین وضعیت گزارششده |
|---|---|---|---|
| احضار خرداد ۱۴۰۱ | شعبه هشتم دادسرای جنایی تهران | مستقیم: شکایت کاربران از چند سایت شرطبندی | احضار و تهدید به جلب؛ نتیجهای گزارش نشده |
| پرونده دادگاه انقلاب | شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران | یکی از اتهامها: دایر کردن سایت شرطبندی و ترویج قمار | حکم ده سال حبس در تجدیدنظر تأیید شد |
| اهانت به مقدسات | دادگاه کیفری یک تهران | ندارد | حکم اعدام؛ پرونده توبه نزد رئیس قوه قضاییه |
از احضار ۱۴۰۱ تا مرز بازرگان
نخستین بار نام او در یک پرونده مشخص شرطبندی در خرداد ۱۴۰۱ آمد. همشهری آنلاین گزارش داد بازپرس شعبه هشتم دادسرای جنایی تهران او را همراه ساشا سبحانی و دنیا جهانبخت احضار کرده است. به نوشته همشهری، شاکیان میگفتند در سایتهایی برنده شدهاند ولی پولی نگرفتهاند و رد پول به حسابهایی مرتبط با این سه نفر رسیده است.

او آن زمان خارج از ایران بود. به گزارش ایران اینترنشنال، پلیس ترکیه پیشتر در سال ۲۰۱۹ او را با اعلان قرمز اینترپل بازداشت کرده بود و حدود یک هفته بعد آزاد شد. این بار ماجرا متفاوت پیش رفت: ۱۵ آذر ۱۴۰۲ پلیس ترکیه او را در مرز بازرگان به مأموران ایرانی تحویل داد و از همان زمان در بازداشت است.
اتهام شرطبندی امیر تتلو دقیقاً چه بود
مرکز رسانه قوه قضاییه فهرستی از اتهامها اعلام کرد که ایران اینترنشنال آن را منتشر کرد. بیشتر بندها به محتوای موسیقی و ویدئوهای او و فعالیتهای سیاسی نسبتدادهشده مربوط بود. یک بند صریحاً به شرطبندی اشاره داشت: «دایر کردن سایت شرطبندی و ترویج قمار».
روزنامه تعادل در مرور پرونده نوشت که بیشتر شکایتها از سوی نوجوانان و خانوادههایشان مطرح شده بود. مرکز رسانه قوه قضاییه هم، به نقل ایران اینترنشنال، گفت در یکی از پروندهها شاکی خصوصی وجود ندارد.
چرا فرق «دایر کردن» و «تبلیغ» مهم است
دفاع او دقیقاً روی همین تفاوت دست گذاشت. در قانون اصلاحی اسفند ۱۴۰۱، اداره کردن فضای حقیقی یا مجازی برای قمار در ماده ۷۰۶ آمده و مجازاتش حبس درجه شش است؛ اگر از آن سود به دست آمده باشد، حبس درجه پنج هم اضافه میشود. اما تبلیغ و ترویج در بند «ب» ماده ۷۰۹ آمده و مجازاتش حبس و جزای نقدی درجه هفت است.
به زبان ساده، کسی که مالک سایت شناخته شود با مجازات بسیار سنگینتری روبهروست تا کسی که فقط آن را تبلیغ کرده است. روشن نیست دادگاه برای رفتارهای سالهای پیش از اصلاح قانون، کدام نسخه را مبنا گذاشته؛ این توضیح فقط برای فهم منطق دفاع است.
در همان روزها برخی رسانهها نام سایتی را بهعنوان «سایت تتلو» منتشر کردند. چون هیچ منبع معتبری مالکیت او بر آن سایت را تأیید نکرد، نامش را اینجا نمیآوریم.
حکمها و قاعده اجرای مجازات اشد
جلسه نخست دادگاه انقلاب ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ و جلسه پایانی ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۳ به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شد. چند روز بعد الهام رحیمیفرد، وکیل او، به گزارش ایران اینترنشنال گفت موکلش در دو پرونده به حبسهای «طویلالمدت و کوتاهمدت» و مجازاتهای تکمیلی محکوم شده و این احکام بدوی و قطعینشدهاند.

رحیمیفرد دو نکته دیگر هم گفت. اول اینکه «افساد فیالارض» در میان اتهامها نبود، ولی به تعبیر او اتهامها آنقدر سنگین بودند که مجازاتشان به آن نزدیک میشد. دوم اینکه توبه فقط وقتی باعث تخفیف میشود که قاضی آن را واقعی بداند و از احکام صادرشده برمیآمد که این توبه در آن مرحله احراز نشده بود. او پیشتر گفته بود موکلش در زندان ابراز پشیمانی کرده است.
کانال فرارو به نقل از یک منبع مطلع جزئیات بیشتری داد که قوه قضاییه نه تأیید و نه رد کرد:
- ده سال حبس برای تشویق به فساد و فحشا
- دو سال حبس برای دعوت به قمار
- پنج سال حبس برای فعالیت خلاف شرع
طبق ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، وقتی برای چند جرم تعزیری چند حکم صادر شود، فقط مجازات اشد اجرا میشود. یعنی اگر این ارقام درست باشند، دو سال مربوط به قمار عملاً در دل ده سال حبس قرار میگیرد. روزنامه تعادل در تیر ۱۴۰۴ نوشت حکم ده سال حبس در دادگاه تجدیدنظر تأیید و برای اجرا ارسال شده است.
پرونده جداگانهای که خبرساز شد
بیشتر تیترهایی که درباره امیر تتلو در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ دیده میشود، به پرونده اهانت به مقدسات مربوط است، نه شرطبندی. به نوشته روزنامه تعادل، دادگاه کیفری یک ابتدا در این پرونده پنج سال حبس داد. دیوان عالی کشور این رأی را نقض کرد و شعبه همعرض حکم اعدام صادر کرد. سخنگوی قوه قضاییه در تیر ۱۴۰۴ گفت دیوان عالی این حکم را تأیید کرده است.
تأکید این نکته برای خواننده مهم است: حکم اعدام او به اتهامهای مربوط به سایتهای شرطبندی ربطی ندارد. در فضای مجازی گاهی این دو با هم قاطی میشوند و این تصور پیش میآید که تبلیغ سایت شرطبندی به اعدام انجامیده است؛ چنین چیزی در هیچ منبع معتبری گزارش نشده است.
وضعیت تا مهر ۱۴۰۵
شهرآرانیوز در ۲۱ مهر ۱۴۰۵ به نقل از ایسنا گزارش داد که عاطفه حاذق، وکیل او، پیشتر گفته بود توبه موکلش در دادگاه کیفری یک احراز شده و پرونده برای تصمیم نهایی نزد رئیس قوه قضاییه رفته است. همین گزارش میگوید تا میانه مهر هیچ ابلاغ کتبی درباره آزادی، عفو یا تغییر وضعیت قضایی به وکلای او داده نشده بود.
در همان روزها شایعه آزادی او در شبکههای اجتماعی پخش شد و خواهرش آن را تکذیب کرد و گفت برخی تصاویر منتشرشده قدیمیاند. حکم ده سال حبس هم از نظر حقوقی از پرونده اهانت جداست. وکلای او برای این حکم درخواستهایی مانند آزادی مشروط و مرخصی دادهاند، اما ثبت درخواست به معنای پذیرفته شدن آن نیست.
این پرونده برای مخاطب تبلیغها چه پیامی دارد
پرونده امیر تتلو نشان داد که حتی ادعای «فقط تبلیغ کردم» هم در ایران اتهام کیفری است و پس از اصلاح قانون در اسفند ۱۴۰۱، تبلیغکنندهای که پول گرفته علاوه بر حبس، با ضبط درآمد و جریمه دوبرابر روبهرو میشود. او تنها خوانندهای نیست که نامش با این حوزه گره خورده؛ ماجرای علیشمس و حواشی شرطبندی را هم جداگانه نوشتهایم.

برای کاربر هم پیام روشن است: ستاره بودن تبلیغکننده هیچ تضمینی درباره پرداخت برد یا امنیت پول نمیدهد. شکایت شاکیان خرداد ۱۴۰۱ دقیقاً همین بود. پیش از اعتماد به هر تبلیغ، نشانههای کلاهبرداری سایتهای شرطبندی و پاسخهای سوالات متداول شرطبندی درباره ریسک حقوقی را بخوانید.




دیدگاه خود را بنویسید